بعد از یک روز خیلی خسته کننده، در کنار تمام بی حوصله گی همه ی این روزها، در کنار گرمای آرازکش و آزار دهنده ی آراز، این تئاتر "هفت خوان رستم" که می شود گفت اپرای حماسی ایرانی ست بهمان چسبید. بیلیت ها به پیگیری دوست عزیزی به دست آمد که به جای صندلی شماره دار، به دنبال نیمکت مفرح بود تا جلوی سن به حالت درازکش بتواند صحنه را ببیند. تئاتر به کارگردانی پری صابری ،راجع به هفت خوانی هست که رستم از سر می گذراند تا به مازندران برود و کاووس را از دست دیو سپید نجات بدهد. هر چند در جاهایی ماه بانو چرت زد ولی در عوض "جف" بسیار خوشحال بود و مرتب می گفت که کاش هر مرد ایرانی یک "رخش" داشته باشد. رخش در این نمایش حرکات موزون انجام می داد و به نظر جف تمام حماسه ی رستم بر دوش او بوده است که رستم همیشه بعد از خوردن کباب در خواب بوده است و این رخش بوده است که بار اصلی حماسه را به دوش کشیده است. استفاده از موسیقی و آواز به نظر ما به جا بود و کلن تئاتری بود که از دیدنش پشیمان نشدیم و حتا لذت هم بردیم .