عید بهترین فرصت است تا فیلم هایی را که ندیده ای، خیلی وقت است دیده ای، دیده و رد شده ای و فیلم خوبی بوده است، را برگردی و یک بار دیگر ببینی. زره تمام آهنی استنلی کوبریک دقیقن همین است. عده ای معتقدند که بهترین فیلم تاریخ سینماست که راجع به جنگ ساخته شده است و من اعتقاد دارم بعد از فیلم فهرست شیندلر و البته که تلخ ترین. داستان بچه های 20 ساله ی آمریکا که آموزش می بینند و می خواهند بروند دنیا را نجات بدهند و داستان جنگ ویتنام است . فیلم تلخ بود. به قدری تلخ که چند روزی وقتی به فیلم فکر می کردم، مزه ی تلخی اش - حتا برای من که تلخ خور قهاری هستم- اذیتم می کرد. فیلم مربوط به 25 سال قبل است . آنجایی که ما کانی مانگا و پلاک و افق و پایگاه جهنمی می دیدیم و گلهای داوودی! توصیه می کنم هروقت فرصت داشتید یک بار دیگر ببینیدش. حتا اگر تلخی اش اذیتتان کرد. عیبی هم ندارد. یک جای فیلم آنجایی که سرباز تپل با اسلحه اش حرف می زند و در دستشویی نشسته است، امضای کوبریک بدجوری پای صحنه است. انگار جک نیکلسون است و فیلم شاینینگ !