"افتاده با قانون " یا "مغلوب قانون " یا "زمین خورده به وسیله ی قانون " و یا هر چه خودتان تصور کنید . فیلم سیاه و سفید و محصول 1986 است . یک فیلم از سه گانه ای که تعلق دارد به "جیم جارموش".
فیلم داستان سه مرد است که یکی زاک است که دی-جی است و بعد از اینکه دوست دخترش زار و زندگی اش را توی کوچه می ریزد به اتهام جنایت ، یکی جک است که کارش دلالی محبت است و او هم با یک پاپوش ، و دیگری روبرتو بنینی است که سر تقلب در بازی ورق و کشتن یک نفر ، همگی به زندان می روند و در یک سلول زندانی می شوند . موسیقی فیلم محشر است و به خوبی با حرکت دوربین و نماهای کارت پستالی اش که در تصویر سیاه و سفید جلوی دو چندانی دارند ، هماهنگ است . انگار دوربین به شما فرصت می دهد تا در صحنه هر چیزی که می خواهید را ببینید . فیلم "گفتگو محور" است و داستان ساده و سر راستی را روایت می کند و نتیجه گیری اش را به پای خودتان می گذارد .
درباره ی این فیلم جالب است بدانید که جارموش به عمد به روبرتو بنینی - کمدین ایتالیایی - اجازه نمی داده تا انگلیسی را درست یاد بگیرد تا نقشش در فیلم را به عنوان کسی که تازه دارد با کلمات انگلیسی آشنا می شود ، را همان جور در بیاورد و مثلن "جیش کردن " را " روشن کردن سیگار " برایش معنا می کرده اند . چند سال بعد در جشنواره ی کن ، روبرتو به تلافی آن سوال خبرنگاران ایتالیایی را که از جان لوری می پرسیدند چگونه بازیگر شده است ، ترجمه کرد که " صبحانه چه خورده ای ؟ " و جان لوری جواب داد " بیکن و تخم مرغ " !