فیلم The Yardsرا که دیدم . اول اسم مارک والبرگ آمد ، گفتم خوب است . اسم خواکین فونیکس را دیدم گفتم بد نیست . اسم جیمز کان را که دیدم گفتم عجب چیزی شاید باشد و اسم چالیزترون که آمد گفتم ای جان ! حتمن باید دید .
پسری از زندان آزاد می شود و می خواهد بچه ی خوبی باشد . در میهمانی می بیند عشقش با کس دیگری است . شوهرخاله اش که قرار است به او کار بدهد ، کار خلاف دستش می دهد . بی گناه است و بین یک مشت خلافکار نه راه پس دارد و نه راه پیش و .. .
داستان چیزی بیشتر از سایر قصه های مشابه تبه کاری ندارد . همان فساد رخنه کرده در همه جا و داخل سران و این حرف ها . مارک والبرگ سال 2000 خیلی بازیرگر خوبی هم نبوده است انگار . فونیکس هم که انگار فقط به درد همان فیلم گلادیاتور می خورد . همه ی نقش هایش مثل هم است . جیمز کان را که یادتان هست ؟ همان سانی عصبی و دیوانه ی کورلئونه ! همان که جلوی عوارضی فیلم پدر خوانده سوراخ سوارخش کردند نامرد ها ! جیمیز کان هم یک بازی خیلی معمولی انجام می دهد . راجع به چارلیز ترون زیبا ، البته نظری ندارم ! خلاصه همه چیز خیلی معمولی است . فیلم می خواهد فضای فیلم هایی مثل پدرخوانده یا گانگستر آمریکایی - حواسم هست که گانگستر مال 2007 است - را داشته باشد ولی به نظرم در یک فضای معمولی که همه چیز معمولی است . فیلم ضعیفی هست . نمره ی Imdb ش هم 6.2 است .

خیلی جالب است . آمدم راجع به این فیلم نوشتم و یادم افتاد که چقدر شبیه فیلم We Own The Night است . اینجا هم مارک والبرگ و خواکین فونیکس بازی می کنند . به جای چالیزترون ، اوا مندس بازی می کند و نقش تزیین بصری قضیه را بر عهده می گیرد و به جای جیمیز کان- سانی فیلم پدر خوانده- ، رابرت دووال - تام پدر خوانده - می نشیند . کارگردان هم همان است . این دومی مربوط به سال 2007 است . داستان فیلم هم راجع به برادری است که یکی پلیس است و دیگری خلاف کار و باقی قضایا هم قصه ی آشنا ی همین جور فیلم ها است . این دومی کمی بهتر بوده و نمره 7.2 دارد . ولی اگر از من می شنوید هیچ کدام فیلم خوبی نیستند . و جزو فیلم های پاپ کورنی ضعیف دسته بندی بشوند بهتر است . به شما اگر گفتند جیمز گری کولاک کرده است یا فیلم کاندید نخل کن بوده و فونیکس کاندید اسکار بوده و این حرف ها ، فقط بشنوید و لبخند بزنید .