خواهرم برای اقامت رفت به کبکـ. مونترالـ. کانادا! جای خالی اش همیشه خواهد بود. البته فکر می کنم درست ترش این باشد که الان جای ما آنجا خالی است. امیدوارم خوب و خوش و سلامت باشد و باز هم در آینده ای نزدیک بتوانیم کنار هم باشیم. همیشه در تصوارتم سن مهاجرت کردنم بین ۴۰ تا ۴۵ بوده است. این روزها بیش تر احساس می کنم که همین جور خواهد شد. اینجا اگر خانواده و دوستانمان نباشند، هیچ چیز دیگری برای ماندن نداریم.