دیده اید این مراسم عروسی را ؟ شنیده اید که خیلی ها مثل خود من اصلن نچسبیده آن شب بهشان ؟ به نظرم به غیر از استرس و دلواپسی های مرسومش یک دلیلش نوع ترکیب میهمان هاست . نصف که کل یوم نا آشنا! خواهر زاده ی همساده ی عروس را که در ممسنی طب سوزنی می خواند، چه می شناسد داماد ؟ ثلث مانده قضیه هم فامیل زورکی و شب عیدی! از آنهایی که یکسال حوصله ی دیدنشان را نداری و ازشان فرار می کنی و شب عید توی رودربایستی باید زورکی برایشان لبخند یزنی و باهاشان حرف سیاسی بزنی! ثلث میانی همکار و همساده و رییس بانکی که درش حساب داری و پسرخاله ی رییس شرکت و امثالهم . مگر چه می ماند دیگر رفیق صمیمی و قدیمی که بتوانی جلویش هره و کره بکنی و پشتک بزنی و شادی و خوشحالی از خودت صادر کنی ؟ قبول کنید همین است که در بیشتر مراسم عروسی، عروس و داماد بی نوا نمی دانند که کجا باید لبخند بزنند و کجا مواظب باشند که وجه شان خراب نشود و کجا ژانگولر بزنند ! و خوش نمی گذرد بهشان به اندازه که زحمتش را کشیده اند. این روزها هم عروسی زیاد است. ترکیب ناهمگونی از چیزهایی که می خواهی و چیزهایی که نمی خواهی و جایزه اش هستند و سر جاهازی خواستنی ها. همین.حالا هی تو به صدای ساز و دهلش حسودی ات بشود. مگر فرقی به حال عروس و دامادش می شود ؟