این شب ها هی مرتب خواب سیزده،چارده سالگی ام را می بینم. هی خواب می بینم و ماه بانو هم می گوید که بعضی موقع ها لبخند می زنم و نفس عمیقی می کشم. خواب می بینم که دوباره سیزده،چارده ساله شده ام، جنگ تمام شده است. همه چیز و شکل و رنگ همه جا کم کم دارد بهتر می شود و من خیلی خوشحالم. توی خواب به مدرسه می روم.توی کوچه فوتبال بازی می کنیم و همه ی کارهای 20 سال پیش. خواب می بینم که شب های تابستان است و همه چیز تعطیل است و من هی دارم کیف می کنم. خواب می بینم که حیاط و باغچه باز پر شده از بوی محبوبه های شب و شب است و من جایم را داخل بالکن می اندازم و قصه ی شب گوش می کنم تا بخوابم. خواب می بینم که خوابم می برد و در خواب، خواب 30 ساله شدنم را می بینم و کیف می کنم. همیشه، هر شب، همین جا، سر 33 سالگی از خواب می پرم. آخرش، مثل کابوس است لامصب!