در زندگی یک چیزی توی کت ما نمی رود که نمی رود . آن هم این قضیه ی حال و احوال YAHOo Messenger ی است . حتا این SMS رجیم هم که جانشین آن تلفن لعیم شد که خودش پیش تر شد قائم مقام برای قرار گذاشتن ها و بیرون رفتن هایمان -گیریم که برای 1 ساعت اصلن- ، به این اندازه با عصب های ما کنسرت راک نگذاشته است . بعد ها پیشرفت کردیم و همزمان با گسترش تکنولوژی و برخی نواحی تحتانی ، شدیم مشتری ثابت SMs ! بعدتر ش از آنجایی که ما را هر جور بخوابانند در حال غرغر کردن می خوابیم ، مخابرات دستور داد که پیامک ها را هم فارسی بزنیم وگرنه گران برایمان تمام می شود ، شدیم مشتری YAHoo Messenager ی که چند سال پیش تر هایش آمده بود و وارد زندگی روزانه و شبانه مان شده بود و رفیق مشترک همه مان بود . حالا ما مانده ایم و این قضیه ای که اصلن توی کت من نمی رود که به جای حال و احوال پرسی و شنیدن "تن صدا" یی که همیشه خودش خیلی مهم است و خبر می دهد از سر درون ، بنشینیم و Message بزنیم که "حسنک ! کجایی؟ که حالت چطور است!؟ که عشقت مطلوب است ؟ جنس آن مرغوب است ؟ " . حالا هر چه بود این SMS بالاخره بعد زمانی قضیه اش کم کم برای ما حل شد و عادی شد . حداقلش این است که طرف پیامش را برای تو می نویسد و شماره تو وارد می کند . یعنی اینکه در حد 21 ثانیه برای خود_خود_ تو ، وقت گذاشته است ( البته این به غیر از آن رفقای تیزی هستند که جویای احوالی شان را هم ، همزمان سند تو آل می کنند و به جای اسم تو از واژه ی عزیزم ! استفاده می کنند) ! ولی این یاهو هیچ وقت برای ما حل نمی شود . همه اش حس این را داریم که طرف سر کوچه دارد قدم می زند و آوازش را زیر لب -بخوان در Winamp- زمزمه می کند که چشمش به ما می افتد و یک "دست و کله تکانی" با هم می کنیم . اصلن انگار مثل همین کوچه و گذر است سیستمش . حالا یکی مغازه اش سر نبش است و صبح تا شب سر کوچه وایساده است و با همه سلام و علیک می کند و یکی هم شب می آید تا یک قدمی بزند و علی رسم هذه الامور سلامی و چاق سلامتی . ولی قبول کنیم که هیچ کدام این ها جای 1 ساعت شب نشینی و بیرون رفتن و قدم زدن و شام خوردن را نمی گیرد . و جالب است در حالیکه همه ی ما دستمان داخل ادیتور است و داریم فریاد وا اسفا از زندگی ماشینی و از بین رفتن صمیمیت تایپ می کنیم چشممان به صفحه ی یاهوست که تند و تند تایپ کنیم به فلونی که "حالت خوب است ؟" و بعد تر و بد ترش ، به آن یکی که حال فلونی را از ما پرسیده است بگوییم " خوب بود و خوش بود ! امروز دیده امش !" .