کافیست گوشی تلفن زنگ بخورد و برود روی منشی یا صندوق پستی . شما اگر جزو دسته ای نباشید که تلفن را قطع می کنید حتمن جزو دسته ای هستید که دو سه تا جمله از قبیل "بابا جیگر انسرینگت رو " و " بخورم اون انسرینگت رو" را حداقل قبل از گذاشتن پیغام اصلی که بیشتر وقت ها یه جمله است را سر می دهید . تازه این به شرطی است پسر نباشید و مثل من نباشید که در این صورت از دو - سه تا جمله ی نتراشیده و آب دار جهت فرو کردن در انسرینگ رفیقتان استفاده می کنید . کافیست ساعت 2 نیمه شب باز هم مثل من یک خیابان یه طرفه ی فرعی را ورود ممنوع بروید و از شانس بدتان یک ماشین هم در مسیر درست خودش بیاید و چراغش را خاموش نکند و راه هم به شما ندهد ، احتمالن باز هم چند تا جمله ی آبدار صافکاری نشده حواله ماشین روبرویی می کنید . فقط فرقش اینجاست که اینجا دیگر فرقی هم ندارد که دختر باشید یا پسر ، شما حواله تان را صادر می کنید تا چشم طرف در بیاید . حالا بیایید این موقعیت ها را بر عکس کنید یعنی شما موبایلتان را به خاطر دلایلی از قبیل خواب بودن و در حمام بودن و در بانک یا اداره بودن و یا در اختیار خانواده بودن بفرستید روی منشی و آن چنان جواب ها را بگیرید حتمن کلی حق به جانب مثل من از عدم فرهنگ مناسب پیغام گذاری شاکی خواهید شد . یا شما راننده ای باشید که ماشین مقابلتان ساعت 2 خیابان فرعی را ممنوع آمده است اگر نور چراغتان را مثل من توی چشمش نکنید حتمن دو تا جمله از همان نوع آبدارش که زنانه و مردانه هم ندارد - مثل کفش آل استار- حواله اش می کنید . جالب است . نه ؟ مهم فقط چیزهای آبدار و خشک و کوتاه و بلندی هست که بین ما رد و بدل می شود و اصلن خیلی هم ربطی به موقعیت مان ندارد که آن طرف خطیم یا این طرف تابلو .